به گزارش بنیاد ملی پویانمایی، جواهریان درباره تولیدات همسو با فرهنگ فولکلور ایرانی میگوید: من هم کودکان و هم فرهنگ سرزمینم را بسیار دوست دارم. از سوی دیگر، احساس میکردم سالهاست فرهنگ غرب به دلیل برخورداری از امکانات گسترده، تأثیر زیادی بر کودکان ما میگذارد. به ویژه زمانی که اینترنت و تلفن همراه وارد زندگی مردم شد و کودکان به راحتی به محصولات فرهنگی کشورهای مختلف دسترسی پیدا کردند. طبیعی بود که این مسئله بر ذهن و نگاه آنها تأثیر بگذارد.
به همین دلیل به سراغ فرهنگ ایرانی، ادبیات فولکلور و قصهها و شعرهای عامیانه رفتم. ادبیات فولکلور برای من جذابیت زیادی دارد، چون وابسته به طبقه اجتماعی یا میزان امکانات افراد نیست. ممکن است فردی امکانات چندانی نداشته باشد، اما با عشق برای فرزندش شعر یا قصهای بخواند. این ادبیات معمولاً ریتم دارد و همین ویژگی برای کودکان بسیار جذاب است. بخش زیادی از این شعرها و روایتها نیز سینه به سینه منتقل شدهاند و بعدها برخی از آنها به شکل مکتوب درآمدهاند. من در کارهایم از این ادبیات، به ویژه به دلیل ریتمیک بودن آن، استفاده کردم چون کودکان ریتم را دوست دارند. در کنار آن، گرافیک ایرانی و موسیقی ایرانی را هم وارد آثار خود کردم. در واقع سه عنصر مهم را در کنار یکدیگر قرار دادم که شامل ادبیات ایرانی، گرافیک ایرانی و موسیقی ایرانی بود تلاش کردم با ترکیب این سه عنصر، جذابیتی برای کودکان ایجاد کنم به گونهای که حتی بدون اینکه خودشان متوجه باشند، فرهنگ ایرانی در ذهنشان نهادینه شده و هویت ملیشان تقویت شود.
او درباره اینکه خوراک فرهنگی مناسب برای کودکان وجود ندارد، توضیح میدهد: به نظر من ما در یک دوره کودکانمان را تا حد زیادی رها کردیم. جمعیت قابل توجهی از کودکان در کشور داریم اما به نظر میرسد در سالهای اخیر توجه کافی به آنها نشده است. وقتی ما خوراک فرهنگی مناسب برای کودکان تولید نکردیم آنها به سراغ منابع دیگری رفتند ماهواره دیدند یا از طریق تلفن همراه و اینترنت به محتواهایی دسترسی پیدا کردند که گاهی با فرهنگ و هویت ما فاصله داشت.
جواهریان فیلمی در دست ساخت دارد که درباره کودکان کار است، او به خبرآنلاین میگوید: هم اکنون فیلمی در دست تولید دارم که درباره کودکان کار در جهان است؛ کودکانی که تقریباً هیچ چیز ندارند؛ نه خانوادهای مناسب، نه بهداشت، نه امکان تحصیل و نه بسیاری از حقوق اولیه دوران کودکی. امیدوارم فیلم به شکل خوبی به پایان برسد و بتوانم آن را در جشنوارههای مختلف جهان نمایش دهم تا مخاطبان ببینند این کودکان تا چه اندازه مورد ظلم قرار میگیرند. شاید این فیلم بتواند تلنگری باشد و توجهی را به وضعیت کودکان کار در جهان جلب کند.
